> uit de gemeente

Uit de gemeente

Op deze pagina publiceren we portretten uit de gemeente zoals deze verschenen in het blad Verbinding. Leden van de gemeente op reflecteren de woorden Ontmoeting, Inspireren en Delen

Ontmoeting

Mijn eerste ontmoeting met de doopsgezinde gemeente Bussum vond plaats in 1972.
Wij waren in 1971 van Amstelveen naar Bussum verhuisd, in Amstelveen bezocht ik in een gymzaal af en toe diensten van diverse kerkgenootschappen.

Op een dag belde een mijnheer bij ons aan en stelde zich voor als de secretaris van de DG Bussum. Hij vroeg of ik mij wilde laten overschrijven naar Bussum. Ik zei hem dat ik dat zeker zou doen, maar dat ik op dat moment nog helemaal geen tijd had om naar de kerk te komen. Ik had kleine kinderen van 5, 4 en 1 jaar. Op de kleuterscholen in de buurt was er was geen plaats voor de kinderen en wij moesten nog veel klussen, bovendien hockeyde mijn man op zondag. 
Ik heb de man aan de deur beloofd dat ik naar de kerk zou komen als ik ging golfen, want dat betekende dat ik tijd had. Golfen was de enige sport die ik kon beoefenen, omdat ik toen ook al, zulke slechte benen had. 
Deze secretaris was een echte doorbijten, want na een jaartje stond hij weer voor de deur. Ik heb hem toen weer gezegd dat ik zou komen als ik ging golfen. Ik heb vaak gedacht, wat zal hij dat gek gevonden hebben, wat heeft golfspelen met de kerk te maken.
Toen Floris in 1974 naar de crèche ging kon ik gaan golfen en ben ik ook naar de vermaning gekomen.
De diensten vielen niet allemaal mee, het was nog al stug in de leer, maar ja ik had de tijd om naar de kerk te komen. Helaas kwam ik de secretaris niet meer tegen.
Op een zondag vroeg iemand in de kerk of een van de aanwezigen misschien de bloemen naar een mijnheer in het Majellaziekenhuis kon brengen. Ik bood mij aan en fietste van de kerk naar de Majella. Eigenlijk mocht ik niet de bloemen afgeven, want de patiënt was heel ziek en niet aanspreekbaar. Met een beetje doorzettingsvermogen kwam ik toch bij de zieke in zijn kamer. Dit was mijn tweede ontmoeting met de secretaris, hij lag in coma. Ik heb daar aan zijn bed zitten praten en was blij dat ik kon melden dat ik naar de kerk ging, dat ik mij over had laten schrijven en dat ik ook weer golfde. Ik had een goed gevoel bij dit bezoek en gesprek. Ik had bewezen aan de secretaris dat het geen loze belofte was geweest, die ik had gedaan. Ik heb nog een poosje zijn hand vastgehouden en ben toen zeer verheugd naar huis gegaan. Voor mij was de cirkel rond. De volgende dag is hij overleden.

Inspireren
Lied 416  Ga met God en Hij zal met je zijn, is voor mij een zeer inspirerend lied. Het is een lied, dat hoe gek het ook klinkt, vertrouwen geeft. Een geborgenheid, een steun in de rug, een gezegende hand op je hoofd. Als jij je overgeeft aan God zul je er niet alleen voor staan. Sinds wij dit lied zingen neem ik het als het ware overal mee naar toe. Als ik lang weg ben, of wanneer ik verdrietig ben, wanneer ik mij eenzaam voel, altijd borrelt dit lied naar boven en dan voel ik mijn verbonden met God, maar ook zeer met de gemeente. Als wij dit lied aan het einde van de dienst twee stemmig zingen dan voel ik dat we samen gemeente zijn.

Delen
Vele jaren geleden speelde ik met drie andere vrouwen een golfwedstrijd. Ik vormde een team met een voor mij onbekende mevrouw van der Water. Zo’n wedstrijd duurt zeker 4 uur, dus tijd genoeg om te praten. Zo vroeg zij mij wat ik alzo deed. Ik ben druk met mijn kinderen, zit in twee commissies op de golf en verder stop ik veel tijd in de kerk. Ze vroeg naar welke kerk ik ging en ik antwoorde: ‘De doopsgezinde kerk in Bussum’. ‘O, daar ging ik vroeger ook naar toe, maar ik voel me niet meer welkom’. ‘Ik heb je daar ook nooit gezien’ zei ik. ‘Nee dat klopt, vertelde ze, mijn vader was daar vroeger secretaris en toen hij overleed, wilde de dominee de begrafenis niet leiden, omdat hij met vakantie ging. Voor ons als familie onbegrijpelijk na alles wat hij voor de gemeente gedaan had’. 
Na de wedstrijd ben ik diverse keren bij de familie thuis geweest en hebben we over geloof gepraat. Tijdens een van deze bezoekjes kwam ik er achter dat dit de secretaris was die diverse keren bij mij aan de deur was geweest. Nu zie ik zijn kleinzoon en zijn achterkleinzoon op de golf.
Ik praat veel met mensen over mijn geloof Dat komt vaak omdat ik moet uitleggen waar ik mee bezig ben. Ik leg dan uit dat het moeilijk is om te geloven in je eentje. De uitwisseling van ‘geloofservaringen’ kan en is vaak heel inspirerend. Ik schreeuw het niet van de daken, maar ik praat er wel graag over.

Kitty van Helbergen

 

 
Meer informatie   ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Bussum-Naarden
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2022 Doopsgezind.nl